Het moest een grote dag worden in de geschiedenis van Volak 2: indien gewonnen werd, zouden we namelijk kampioen spelen (in onze reeks dan toch, maar das al een begin hé :) ). En dat voor de allereerste keer. De allerlaatste in de stand leek op papier een makkie. De jonge ploeg uit Berlaar had immers nog maar één set kunnen winnen op het hele seizoen.

Qua opstelling koos Gub ervoor om Bart te laten rusten na zijn Velux-avontuur. Daarom moest Fluffy opdraven op de opposite. Volak begon op een redelijk tempo te volleyballen. Met gevaarlijke opslagen en een goede organisatie slaagden we erin om de eerste set makkelijk binnen te halen: 1-0!

De tweede set zou anders verlopen. Ik kreeg zelf de kans om (sinds eind april nota bene) nog eens mee te doen. Het begon nochtans goed. Gub zei tegen me dat ik rustig moest beginnen. Persoonlijk denk ik dat hij al een beetje schrik kreeg op mijn weerwraak. Hij had me voorbije weekend goed uitgelachen wegens mijn fysieke en volleyballende achterstand op de rest van de ploeg (hoe kan het ook anders). Mooi van me om meteen te antwoorden met een splijtende aanval die door het blok vloog.
Toch draaide de tweede set uit op een kleine nachtmerrie. Op receptioneel vlak zakte bij momenten ‘onze broek af’. We stonden te bibberen op onze benen en Berlaar begon in een stunt te geloven. Ondanks een late inhaalrace was de set toch gespeeld: 1-1 en alles te herdoen…

De ploeg leek aangedaan door het verrassend setverlies. Berlaar van zijn kant was euforisch. In de 2 daaropvolgende sets gaven we Berlaar een koekje van eigen deeg. Hoogmoed en euforie komt immers ten val, zo hadden we reeds gemerkt die dag. De jongens van Berlaar kwamen in de derde en vierde set amper nog in het stuk voor. Met een sterke opslagdruk en een iets betere organisatie konden we vrij simpel de puntjes op de i zetten.

Ook al smaakte de overwinning en het geslaagde kampioenschap zoet, dit setverlies was een bittere pil om te slikken. Toch is het misschien niet slecht. Zo komen we weer met beide voeten op de grond. “En bovendien is een set prijsgeven tegen de laatste van de stand, psychologisch niet zo erg als tegen de tweede en de derde in de stand een set te verliezen”, zo zei de psycholoog van de ploeg :) .

We onthouden vooral dat ons spelniveau dringend de hoogte in moet met het oog op de toekomst. Met een moeilijk tweeluik in het verschiet (eerst Sint-Janskring thuis en dan uit tegen Westerlo) zal het wel van ‘moetes’ zijn, willen we een rol van betekenis spelen in de play-offs.